طبقه بندی لباس های فضای باز

لباس های فضای باز را می توان به طور عمده به سه نوع تقسیم کرد: لباس زیر، لایه عایق و لباس بیرونی.
زیر شلواری
هدف اصلی لباس زیر در فضای باز خشک نگه داشتن پوست انسان است. اگر عرق دفع شده توسط بدن انسان باعث تبخیر سطحی شود، گرمای بسیار زیاد بدن را از بین می برد و باعث می شود افراد احساس سرما کنند. بنابراین، لباس زیر باید از مواد الیاف مصنوعی باشد و از پوشیدن لباس‌های زیر از پنبه یا پشم خالص خودداری کنید.
وظیفه لباس گرم تشکیل یک لایه هوا در داخل لباس است. هوا یک وسیله عایق خوب است. پس از تشکیل یک لایه هوا در داخل یک پوشش گرم، هوای سرد بیرون از بدن جدا می شود و به هدف حفظ دمای بدن می رسد.
کت
لباس‌های بیرونی برای کوهنوردی و فعالیت‌های خارج از منزل عموماً به لباس‌هایی مانند دونده، شورت و کت بارانی اطلاق می‌شود که عملکرد اصلی آن‌ها ضد آب، ضد باد و مقاوم در برابر پارگی است. با توسعه فناوری، لباس های شارژ پارچه های ضد آب و تنفس مانند GORE-TEX و FIRST-TEX را توسعه دادند. اصل این است که در حالت لایه نازک، قطر منافذ کوچک روی سطح دقیقاً بین مولکول‌های آب و مولکول‌های بخار است و مولکول‌های بخار می‌توانند از آن عبور کنند، در حالی که مولکول‌های آب مسدود می‌شوند و در نتیجه به اثرات ضد آب و تنفسی می‌رسند.